Laatst bijgewerkt:

De grens over, letterlijk en figuurlijk

Categorieën Challenges of Everyday Life,LARP,Zelfbeeld0 opmerking

Afgelopen weekend vertrok ik voor een Vampire the Masquerade avond naar Bremen. Het “domein” waar ik normaal speel is Utrecht. Ik speel daar een vazal, en mens onder invloed van een vampier. Eens in de zoveel tijd wordt er een bezoekje gebracht aan een ander domein. Dit weekend was het Bremen.

Bremen

Vampire the Masquerade

Vampire is een spel ontwikkeld door White Wolf. Het is oorspronkelijk een table top spel, gespeeld aan je keukentafel dus. Later heeft Mind’s Eye Theatre het spel geadapteerd naar een live action roleplay setting.

Het spel draait voornamelijk om politiek. Op een doorsnee Vampire avond wordt er gewerkt aan het verbeteren aan je eigen positie, babbel je elkaar bij, en maak je plannen voor de toekomst.

Er zijn regels waaraan je je moet houden, de zogenaamde tradities. En de meest belangrijke is de maskerade. Want het volk mag niet te weten komen dat vampieren, weerwolven en andere enge monsters bestaan.

Omdat vampieren maar weinig tijd hebben, namelijk van zonsondergang tot zonsopkomst, hebben ze hulpjes nodig, vazallen of ghouls genoemd. Ik speel zo’n vazal, een politieagente met een adrenalineverslaving. Mijn domitor (de vampier van wie ik ben) is ontzettend relaxt en laat me heel vrij in mijn doen en laten. En zo kwam het dat ik alleen (met de vorst, en met andere vampieren), zonder hem, naar Bremen afreisde.

vrouw in opel

Help!

In de auto kregen we ineens het bericht dat het een gemaskerd bal zou zijn. Daar hadden we niet op gerekend. Snel werden een aantal mensen die al in Bremen waren opgetrommeld om maskers voor ons te regelen.

Rond een uur of 16:00 kwamen we aan in het centrum van Bremen, waar we door het centrum hebben gewandeld. Wat een prachtige stad!

Ineens begon het toch te knagen. In joggingbroek, is dat wel done? Dus doken we een Mango in. Alwaar ik me in een aantal jumpsuits hees, die echter te kort waren in het lijf. En een rode jurk. Met gekruiste spaghettibandjes. Een jurk die echt enorm tekende, waar je zeker wat ballen voor moet hebben. Ik voelde me onzeker. Een BH was geen optie en ieder deukje in mijn lijf was zichtbaar. Maar toen ik het pashokje uitstapte deden de meiden SQUEEE, en kreeg ik een applausje. De jurk ging mee.

masked ball
Onze prachtige delegatie vanuit Domein Utrecht

 

Mijn zelfvertrouwen

En dan is ineens pijnlijk duidelijk dat ik me onzeker voel in mijn lijf, terwijl dat echt niet nodig is. Met genoeg aanmoediging trok ik toch de jurk aan. En wat denk je? Alleen maar positieve reacties!

In september speel ik Aphrodite op een larp. Een rol waarbij zelfvertrouwen er wel degelijk moet zijn. Waarbij ik mezelf moet kunnen accepteren om de rol goed neer te zetten. De jurk gaat dan natuurlijk mee.

De ervaring van dit weekend doet iets positiefs voor mijn zelfvertrouwen, het laat me zien dat ik de enige ben die mezelf zo veroordeel. En als anderen dat doen, doen ze dat meestal zwijgend, dus daar heb je weinig last van.

Want ieder lichaam is mooi! En ieder lichaam mag een mooie jurk dragen. Je hoeft je niet te verstoppen. Het hele idee dat je een bepaalde maat moet hebben om shorts te kunnen dragen, of dat je altijd een bh aan moet, is eigenlijk belachelijk. Je lichaam is je lichaam, en als je niet gelukkig en tevreden kunt zijn met een maatje 42, dan kun je dat ook niet met maat 36.

Maak je niet druk om wat anderen denken, als ze negatief over je denken zegt dat meer over hen dan over jou. En trust me, als jij buiten je comfortzone stapt, en dat met trots kunt doen. Dan win je sowieso!

 

xoxo Marlous

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *